Het nieuw artikel 29ter WAM-wet – de wetgever grijpt in

Het nieuw artikel 29ter WAM-wet – de wetgever grijpt in

Sedert de invoering in 2002 is artikel 19bis-11, § 2 WAM-wet gedurende ruim vijftien jaar het voorwerp geweest van allerhande discussies in de rechtspraak en de rechtsleer, voornamelijk wat het toepassingsgebied betreft.

De wetgever heeft daarom recent besloten om met de wet van 31 mei 2017 een einde te maken aan deze discussie door artikel 19bis-11, § 2 WAM-wet te schrappen (met inwerkingtreding vanaf 22 juni 2017) en te vervangen door een nieuw artikel 29ter van diezelfde WAM-wet.

Een korte opfrissing: artikel 19bis-11, § 2 WAM-wet bepaalde dat indien verscheidene voertuigen bij een ongeval betrokken waren en indien het niet mogelijk was vast te stellen welk voertuig het ongeval had veroorzaakt, de schadevergoeding van de benadeelde persoon in gelijke delen werd verdeeld onder de verzekeraars die de burgerrechtelijke aansprakelijkheid van de bestuurders van deze voertuigen dekten.

Met de invoering in 2002 van artikel 19bis-11, § 2 WAM-wet beoogde de wetgever de situatie waarin één partij duidelijk onschuldig is en schade lijdt, terwijl de aansprakelijkheid tussen andere partijen wordt betwist en niet kan worden vastgesteld.

In de praktijk, en mede onder invloed van de rechtspraak van het Grondwettelijk Hof en het Hof van Cassatie, werd het toepassingsgebied van artikel 19bis-11, § 2 WAM-wet systematisch verruimd.

Meer bepaald heeft deze “verruimde” interpretatie er toe geleid dat indien twee voertuigen betrokken waren in een verkeersongeval en het niet mogelijk was om vast te stellen wie aansprakelijk was voor het ongeval, men toch aanspraak kon maken op een vergoeding voor de lichamelijke en materiële schade bij de betrokken verzekeraars. Het klassieke voorbeeld betreft twee automobilisten die op een kruispunt met verkeerslichten bosten en allebei verklaarden dat zij door het groen licht reden.

Gezien de “verruimde” toepassing van artikel 19bis-11, § 2 WAM-wet strijdig was met de bedoeling van de wetgever, heeft deze laatste besloten om tussen te komen en met de wet van 31 mei 2017 de nodige duidelijkheid te creëren.

De wetgever heeft artikel 19-bis, § 2 WAM-wet, met inwerkingtreding vanaf 22 juni 2017, geschrapt en een nieuw artikel 29ter ingevoegd dat als volgt luidt:

“Wanneer twee of meer voertuigen, zowel motorrijtuigen als aan spoorstaven gebonden gemotoriseerde voertuigen, betrokken zijn bij een verkeersongeval in België, en indien het niet mogelijk is vast te stellen welk voertuig het ongeval heeft veroorzaakt, wordt alle schade geleden door de onschuldige slachtoffers en hun rechthebbenden, zijnde de personen op wie met zekerheid geen aansprakelijkheid rust, ten laste genomen overeenkomstig de bepalingen van dit artikel.”

In de voorbereidende werken bij de wet van 31 mei 2017 wordt expliciet gesteld dat “artikel 19bis-11, § 2 niet tegemoet komt aan de bedoeling van de wetgever om enkel de onschuldige slachtoffers te vergoeden” en dat “in de praktijk de wil van de wetgever over voormelde elementen niet in acht werd genomen”.

De wetgever heeft immers nooit de bedoeling gehad om bestuurders van voertuigen te depanneren die niet in hun juridische bewijsvoering slagen.

Niet onbelangrijk is dat artikel 29ter WAM-wet slechts van toepassing is op verkeersongevallen vanaf 22 juni 2017. Voor ongevallen die vóór deze datum hebben plaatsgevonden blijft het oude artikel 19bis-11, § 2 WAM-wet van toepassing.

Het valt af te wachten welke de impact zal zijn op de rechtspraak voor verkeersongevallen die zich vóór 22 juni 2017 hebben voorgedaan en hoe artikel 19bis-11, § 2 WAM-wet zal worden geïnterpreteerd en toegepast nu de wetgever klaar en duidelijk heeft gesteld dat de “verruimde” interpretatie geenszins strookt met haar bedoeling.

Bovendien zal artikel 29ter WAM-wet ongetwijfeld ook nog heel wat inkt doen vloeien. Hierbij kan nu reeds worden verwezen naar het onderscheid dat artikel 29ter WAM-wet maakt tussen “de onschuldige slachtoffers en hun rechthebbenden, zijnde de personen op wie met zekerheid geen aansprakelijkheid rust” en “de voertuigen die klaarblijkelijk het ongeval niet hebben veroorzaakt”.

Wij volgen de evolutie in elk geval op de voet.

Indien u meer informatie wenst kan u steeds contact opnemen met onze experten.